Targana emocjami, nie potrafiłam niczego zrozumieć, musiało wszystko dojrzeć we mnie, przesiąknąć czasem, nabrać realnego znaczenia. Ta ostrożność uchroniła mnie przed powierzchowną oceną i krytyką oraz uwolniła od porównań z tym, co znane, bliskie.

Ziemia arabska, Arabia Saudyjska skrywa w sobie wiele tajemnic. To państwo posiadające w sobie wiele skrajności, które wciąż zaskakują i oszałamiają. Wielka piaskowa plama w atlasie nie jest dziurą na mapie, ale obietnicą, poruszeniem duszy, nie tylko muzułmanina. Tu ktoś taki jak ja, o odmiennej religii, tradycji, przemyśli sobie sens egzystencji, przemyśli sobie swój stosunek do reszty świata, wyznaczy priorytety.

Będąc w tym kraju zdałam sobie sprawę z tego, co oznacza być i mieć, zdałam sobie sprawę z tego, czym jest dla mnie rodzina, tradycja, kultura. Te ostatnie, w tym kraju, są bardzo silne i nierozerwalnie ze sobą złączone. Będąc w Arabii można jej nienawidzić, natomiast opuszczając ją ogromnie się za nią tęskni.

Arabia przyciąga swoją kulturą, niezwykłą geografią, tradycją oraz narosłymi wokół niej mitami. Przez parę pierwszych tygodni, nie potrafiłam ubrać w słowa obrazów za oknem domu, pracy, czy za szybą samochodu. Nie potrafiłam nazwać nikogo ani niczego, co znajdowało się wokół mnie. Oszołomiona, wręcz jakby znieczulona, przeżywałam narastający szok, uczucie, jakiego dotąd nigdy nie doznałam. Targana emocjami, nie potrafiłam niczego zrozumieć, musiało wszystko dojrzeć we mnie, przesiąknąć czasem, nabrać realnego znaczenia. Ta ostrożność uchroniła mnie przed powierzchowną oceną i krytyką oraz uwolniła od porównań z tym, co znane, bliskie.